Chcę poznać to co dla mnie jeszcze jest niezrozumiałe
Zobaczyć to co niewidzialne jest
Oczami dziecka, które tak nieśmiało
Okazuje światu każdy gest

Chcę jak dziecko żyć beztrosko
Nie przejmować się jutrzejszym dniem
Iść mą drogą ciągle prosto
Wyśnić życie pięknym snem

Każdy dzień kroplami rosy
Naszkicować lekko chcę
By im nadać kolor kłosów
Zbóż złocistych w słońca tle

Chcę też poznać ludzkie drogi
Wyrzeźbione ściegiem łez
Chcę przekroczyć śmierci progi
Poznać co to życia kres

Mieć w kieszeni garstkę szczęścia
W chwilach, gdy świat przyćmi Zło
gdy pozwolisz szczęściu przetrwać
Razem pokonamy go

W chwili, gdy świat się zawali
Kiedy nagle straci sens
My pozornie tacy mali
Odnajdziemy to co sensem jego jest..